Grandioos! Meesterlijk! Fantastisch! Subliem! Magnifiek! Weergaloos! Fenomenaal! Overweldigend! Echt, ik kom superlatieven tekort om deze prachtplaat te omschrijven!!

In 2005 was er het geweldige debuutalbum "Turis Fratyr" van Equilibrium, maar met de release van "Sagas" hebben de Duitse Paganisten zichzelf op ongekende wijze overtroffen. "Sagas" bestaat uit 13 tracks van in totaal maar liefst 80 minuten (!) die me van minuut xe9xe9n van luisterbeurt xe9xe9n als een pitbull bij de strot greep en sindsdien niet meer losliet.

Het begint al bij de introtrack "Prolog Auf Erden", die met zijn 3:39 wat aan de lange kant lijkt voor een intro, maar door zijn diversiteit dat juist nxedet is. Meteen krijg je al enkele muzikale, epische hoogstandjes voorgeschoteld die (nogmaals) ook nog eens zeer divers zijn, waardoor zelfs de langere nummers nooit zullen vervelen. Hiermee wil ik dan vooral het instrumentale sluitstuk "Mana" even onder de aandacht brengen. "Mana", die met zijn speelduur van 16:23 ook letterlijk epische proporties heeft. In het midden van het album zorgt de (eveneens) instrumentale track "Heidenrauche" voor de nodige rust. "Verrat" springt er qua aggressiviteit tussenuit, het hardste nummer van het album, een stukje pure Melodic Black Metal. Verder staan er ook de gebruikelijke krakers met catchy refreinen op zoals "Blut Im Auge" en "Unbesiegt", die zowaar enkele exotisch aandoende passages kent mede dankzij het prachtige panfluitwerk van Ulrich Herkenhoff (die ook mee heeft gewerkt aan de soundtrack van "The Lord of the Rings"). Ook tijdens de nummers "Ruf In Den Wind" en het al eerder genoemde "Mana" komt zijn werk erg goed naar voren met een paar beeldschone en ontroerende passages. En alsof dit alles nog niet genoeg is krijg je bij de Limited Edition (die overigens zeer fraai is vormgegeven) ook nog eens een DVD met ca. 70 minuten aan live opnames, backstage materiaal, een studio report en nog meer!

Normaal gesproken bewaar ik de laatste alinea voor een korte conclusie en wat luistertips, maar een korte conclusie is niet meer nodig. Nadat je dit stukje hebt gelezen, weet je wel dat Equilibrium het zichzelf heel lastig heeft gemaakt, want hoe kun je jezelf verbeteren na het afleveren van een vrijwel perfect album?!? Ook luistertips zijn dus overbodig, want "Sagas" kent alleen maar hoogtepunten. Of, zoals men in Engelstalige landen zegt: All killers, no fillers.
Het lijkt me dan ook sterk dat er dit jaar nog een plaat uit gaat komen die Equilibrium’s magnum opus zal evenaren, laat staan overtreffen…

Tracklist:

1. Prolog Auf Erden
2. Wurzelbert
3. Blut Im Augen
4. Unbesiegt
5. Verrat
6. Snxfcffel
7. Heimwxe4rts
8. Heidenrauche
9. Die Weide Und Der Fluxdf
10. Des Sxe4ngers Fluch
11. Ruf In Den Wind
12. Dxe4mmerung
13. Mana

Cijfer: 9,8/10

"In the Halls of Awaiting" is de debuut CD van het Finse Insomnium, een melodische Death Metalband.

Na een kort intro komt het eerste nummer "Ill-Starred Son" je speakers testen. Maar na het luisteren van het navolgende "Song Of The Storm", "Medeia" en "Dying Chant" kom je er toch wel achter dat je dit allemaal wel eens eerder heb gehoord. Het is allemaal niet super origineel. Wel is het album als geheel prima beluisterbaar, omdat de tracks naadloos op elkaar aansluiten door de melancholische atmosfeer en lyrics. Nog een pluspuntje is de afsluiter, de titletrack, die met een speelduur van ruim 10 minuten een epische omvang heeft. Ook meteen het beste nummer van de CD.

Al met al een debuut waar de Finnen tevreden mee mogen zijn. Ondanks het feit dat de nummers niet echt boven de vele andere Scandinavische melodeath uitkomen, leveren de Finnen, mede dankzij de zuivere en volle productie, toch een prima debuutplaat af.

Tracklist:

1. Ill-Starred Son
2. Song Of The Storm
3. Medeia
4. Dying Chant
5. The Elder
6. Black Waters
7. Shades Of Deep Green
8. The Bitter End
9. Journey Unknown
10. In The Halls Of Awaiting

Cijfer: 8,0/10

Met "Doomsday Machine" leverde de Zweedse melodische Death Metalband Arch Enemy alweer haar zesde album af. Sinds de Duitse frontvrouw Angela Gossow aan het roer staat, is het hard gegaan met de populariteit en kwaliteit van de band. De groei in populariteit kwam mede doordat de band iets melodischer begon te spelen en dus een wat breder publiek aansprak. Ook op "Doomsday Machine" wordt deze trend doorgezet en misschien nog wel nadrukkelijker dan op bijvoorbeeld "Wages of Sin".

Nadat de instrumentale (er staan er twee op de CD, "Hybrids Of Steel" is de andere) introtrack "Enter The Machine" is bexebindigd barst het ware geweld los met "Taking Back My Soul", dat met korte, heftige gitaarsolo’s en snelle drumpartijen, ondersteund door Gossow’s aggressieve screams een ware knaller is. Vooral het werk van drummer Erlandsson komt goed tot uiting. Hierna een klassieker in de maak wellicht? "Nemesis" is namelijk een nummer wat weleens uit kan groeien tot een live-publieksfavoriet, met de fantastische gitaarriffs van de gebroeders Amott en zijn meezingbare chorus. "One for all, all for one. We are strong. We are one. One for all, all for one. We are onex85 NEMESIS!" Wat een geweldig nummer! Track numero vier, "My Apocalypse", heeft met zijn tragere, zware en haast slepende gitaarrifs duidelijke Doom invloeden. wederom een erg goed nummer, met in het midden een fijne, rustige solo, zodat je weer even op adem kunt komen. De Doomy stijl trekt zijn lijn een beetje door in het volgende nummer "Carry The Cross", in mijn ogen xe9xe9n van de mindere nummers op deze CD. Ik kan het niet zo goed uitleggen, maar het nummer doet me niet zoveel. De snelheid wordt op "I Am Legend/ Out For Blood" weer tot op dodelijke hoogte opgevoerd. De riffs van "Mechanic God Creation" zijn heerlijk groovy, maar dit nummer heeft een wat minder refrein. "Machtkampf", de track die erna komt, heeft juist weer een uitstekend refrein, heel catchy. Verder zijn Erlandsson’s drums hier ook weer buitenaards goed.

Ja, Arch Enemy heeft het weer geflikt. Met "Doomsday Machine" hebben ze weer een uitstekende plaat afgeleverd, waarmee ze het niveau van "Wages of Sin" op zijn minst benaderen. Luistertips: "Taking Back My Soul". "Nemesis" en "Machtkampf".

Tracklist:

1. Enter The Machine
2. Taking Back My Soul
3. Nemesis
4. My Apocalypse
5. Carry The Cross
6. I Am Legend / Out For Blood
7. Skeleton Dance
8. Hybrids Of Steel
9. Mechanic God Creation
10. Machtkampf
11. Slaves Of Yesterday

Cijfer: 9,4/10

We starten deze blog met een klassieker, de CD "Master of Puppets" van de legendarische Amerikaanse band Metallica. Deze band maakte in de jaren ’80 furore in het Thrash Metal-genre. "Master of Puppets" is het laatste album waar bassist Cliff Burton op te horen is. Hij overleed tijdens de tour van het album in Zweden na een busongeval.

Het album trapt meteen al ijzersterk af met "Battery", een nummer dat gaat over woede en heerlijke gitaarriffs bevat. Daarna is het titelnummer aan de beurt, wederom een ijzersterke track dat, ondanks zijn lange speelduur, geen seconde verveelt of in herhaling valt. Het derde nummer, "The Thing That Should Not Be", is een stuk trager en bij tijd en wijle doomy in de oren klinkend. Exe9n van de mindere nummers, maar nog altijd bovengemiddeld. De snelheid gaat dan nog iets omlaag in "Welcome Home (Sanitarium)", dat gaat over het opgesloten zitten in een gekkenhuis. Een mooi nummer met een catchy refrein. Het volgende nummer, "Disposable Heroes" gaat over aan het front vechtende soldaten. Ook dit nummer is met zijn 8+ minuten geen vluggertje, maar houdt het niveau uitstekend vast. Daarna een persoonlijk favorietje, "Leper Messiah", een mid-tempo nummer met een riff waarbij je denkt: "Waar is die repeatknop?". Fantastisch nummer! En natuurlijk bevat het album ook weer een instrumentaal nummer, in dit geval "Orion" en wederom een geweldig stukje muzikaal vakmanschap. Als afsluiter brengt het gezelschap uit Californixeb "Damage, Inc." ten gehore. Deze track begint na een wat mysterieuze intro weer lekker op je in te hakken met riffs en drumpartijen, waarbij je je hoofd maar moeilijk stil kan houden. Een zeer waardige afsluiter van deze sublieme plaat! Een plaat die iedere, zichzelf respecterende, Metalfan in zijn collectie zou moeten hebben.

Tracklist:

1. Battery
2. Master Of Puppets
3. The Thing That Should Not Be
4. Welcome Home (Sanitarium)
5. Disposable Heroes
6. Leper Messiah
7. Orion
8. Damage, Inc.

Cijfer: 9,6/10